sadelik...

zaman zaman düşünüyorum da yaşamımıza ne çok gereksiz şey  katıyoruz aslında . İhtiyacımız olmayan o kadar çok şey alıyoruz ki, bu da şehir yaşamının getirisi, bir şeye, bir yerlere ait olma duygusu, bize güdülenen, toplumun bize aşıladığı ve reklam bombardımanı...
oysaki; biz ihtiyacımız var zannediyoruz olmasa da olur diyemiyoruz. kabul görülmeyeceğimizi zannediyoruz. ona sahip olmadan başarılı olmadığımızı düşünüp, toplumun, çevrenin, bunu bunu yaparsan başarılısın psikolojisine kapılıp gidiyoruz. Bu duygudan kurtulduğumuzda, aslında mutluluk asıl o zaman bize gelecek. hayatta da aslolan mutluluk değil mi. sevmediğin bir işte çalışıp, kariyer uğruna yıllarca uğraş vermek, aslında ihtiyacın olmayan birçok şeye sahip olmak, benim için başarı kriteri değil.
 mutluluğu yakalayabilmektir asıl başarı..bu da tüm yüklerimizden arındığımızda olacaktır....